Sayfalar

10 Aralık 2012 Pazartesi

MAYIS, BEN VE DURU

Mayıs Ankara'da yaşayan kardeşimin kedisi. Evcil hayvanların çocukların zeka gelişimine katkısı olduğunu duyunca biricik yiğenine bir kedi almaya karar vermiş ve almış. Bunu bana ilk söylediğinde ben tüm hayvanlardan korkuyorum balığa bile zor dokunuyorum sakın dedim oda sağolsun anlayışla karşıladı ve kendi bakmaya karar verdi.
Kurban bayramı için buraya geldiğinde mecbur Mayısıda getirmiş. Arefe günü kardeşlerimin geldiğini duyunca kahvaltıya anneme gittik tabi ben Mayısı tamamen unutmuşum. Eve girer girmez Duru ve babası evde bir kedi olduğunu duyunca coştular. Aman bana uzak olsun dedim demesine de Duru'nun anne sende bak kedicik ne kadar tatlı deyip üstüme getirmesiyle babamın kucağına çıkmam görülmeye değerdi sanırım. (Duru hala bana anne kediciklerden korkma onlar sadece kedicik korkacak birşey yok diye terapiler yapmaya devam ediyor)
Neyse kardeşim gidene kadar ben her anneme gittiğimde kediyi kardeşimin odasına koyup kapıyı kapatıyorlardı. Duru kedi ile o kadar çok oynuyordu ki artık kedi Durudan kaçar olmuştu. Bayram tam komediydi ben kediden, zavallı kedide Duru'dan kaçıyordu. Duru'yu görür görmez Mayıs yön değiştiriyormuş:)
Bayramın ikinci günü akşamı Duru kulağım ağrıyor dedi ve gece boyunca ağladı. Sabaha karşı ateşi yükselince hastaneye gittik kulakları kızarmış deyip antibiyotik verdiler. Duru tabi her gün Mayısla birlikte. Sabah kalkar kalkmaz babasıyla dayısını arayıp Mayısın hal hatırını sorup biz bir saate kadar oradayız çok özledik deyip soluğu orada alıyorlardı. Valla eşimin hayvanlara olan merakını bilirdim de Duru'ya fazlasıyla şaşırdım. Hatta Mayısı ziyaretten bu bayram akraba ziyaretlerini yetiştiremedik:)
Neyse gelelim Duru'nun hastalığına üç gün boyunca ateş düşmedi ve tekrar hastanede aldık soluğu. Yapılan kontrollerin sonucunda Duru'nun mikrop aldığına karar verildi ve son zamanlarda farklı bir durum yaşandı
mı dediğinde aklıma Mayıs geldi. Şüphelerim;
- Ben yanında olmadığımdan Mayısın dışkısını yaptığı kumla oynamış olabilir.
- Yemek arasında kediye dokunup sonrasında elini yıkamadan yemeğe devam etmiş olabilir.
- Son olarak benim gibi tüylü hayvanlara alerjisi olabilir. Bende de hemen gözlerime vuruyor gözlerim çapak bağlamaya ve şişmeye başlar.
Siz siz olun bir hayvan alacaksanız muhakkak test falan ne gerekiyorsa yaptırın sonunuz bizim gibi olmasın. Buarada ben kedi ile bukadar oynamasın diye her uyardığımda bırak oynasın  kızım senin gibi korkak olmayacak diye üste çıkan sevgiliye selam olsun.


8 yorum:

  1. ımm kötü durum:( geçmiş olsun.bide kedinin döküeln tüylerine dikkat.ağzına aldığı takdirde çok fena sonuçlar doğurabiliyor.bu ara normalin üzerinde hijyenik günler seni bekliyor.suçu kediye atık ama umarım değildir.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet Allah korusun ağza alındığında kötü sonuçlar kaçınılmaz:( Duru söz konusu olduğunda anormal derecede hijyenik oluyorum zaten öğleki 7 aylıkken 2 defa emziği halıya sürüp ağzına aldığını görünce emziği bıraktırdım. Takıntılıyım galiba

      Sil
  2. ben de hayvan sevemiyorum. hele kedi asla.
    Köpeği biraz okşayabiliyorum ama asla kucağıma alıp , yatağıma alıp yapamam.
    ama sen hijyen konusunda fazla takıntılıymışsın. ben senin gibi değilim.
    geçmiş olsun Duru'şa.

    YanıtlaSil
  3. iyikide değilsin. Teşekkür ederiz.İnşallah Duru takıntılı olmaz, Ama meyve soysana bana dediğimde ellelim killeniyol anne sen soy diyecek kadar titiz bir kız çocuğu:))

    YanıtlaSil
  4. Duru'nun hayvan sevgisi takdir edilecek bir özellik doğrusu:)Kediler konusunda ben de aynı senin gibiyim ve kendime engel olamiyorum.Mikrobu kediden kapmış olabilir,eğer eviniz de evcil hayvan olsaydı belki alışkın olmuş olabilirdi ama ilk defa oynadığı için kapmıştır.İnsan korkuyor ileride kedi ,köpek isterim diye tuttururlarsa diye:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Allah korusun bide istediğini düşünemiyorum.Bizde öğle düşündük ilk kez oynadığından hemen mikrobu almıştır diye düşündük, zaten kedi ile oynamaya başlamasının 2.günü ateşle başlaması insanın aklına başka birşey getirmiyor.

      Sil
  5. Hayvan sevgim var ama korkum daha fazla:) Öyle ki benim olduğum tarafa gelen köpeği görünce yola bakmadan tereddütsüz atlayabilecek kadar çok korkuyorum, kediye falan asla dokunamam, aynı odada durammam.. Duru'yu çok takdir ettim, bizim gibi olmaması güzel çünkü böyle hayat zorlaşıyor. Çok çok geçmiş olsun;)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bende öğleyim ama bizimkilerin Maşallahı var bir oturup kedi ile yemek yemedikleri kaldı. Bide beni abartılı buluyorlar. Zaten ben karşı karşıya kaldığımda farkında olmadan gözyaşlarım iniyor. inanılmaz bir fobim var bide buna tiksinme eklenince hayat çekilmez oluyor.

      Sil