
20 nisan sabahı içim içimi yiyordu acaba hamilemiyim diye. Ellerim titreyerek yaptım testi ve sonuç POZİTİF. Tekrar hamile kalmıştım hiç düşünmeden plansız ve beklemediğimiz bianda ama korkum anlatılacak gibi değildi. Ya buda ilk deneyimim gibi olursa.... Doktorum söylememişmiydi tedavi görmeden hamile kalma diye. Çok sürmedi mutluluğumuz 1 mayıs sabah erkenden hastaneye gittim kusmalarım bitmiyordu. Hastaneye yatırıldım hamileliğim boyunca 12 defa hastaneye yatırılışımın ilkini gerçekleştirmiş oldum. 10 gün kaldım kalp atışların 7.haftanın sonunda aldırmama 2 gün kalmışken oluştu ve almaktan vazgeçti doktorumuz. Buda bi ışık değilmiydi yaşamayı istemene, benim bizim kızımız olmana dair. Hastaneden çıktığım gün tekrar başka hastaneye yattırıldım. mayıs ve haziran komple hastanede yatırılarak geçti. 5,5 aylıkken kusmalarım bitti ve herşey normale döndü. 6,5 aylıkken balıktan zeyirlenip 2 günde buyüzden hastanede yatmam hariç.
Ama okadar yormuştuki 4.5 ay bian önce kucağıma almak istiyordum seni. 65 kg başlamış olduğum hamileliğime sen 3,5 aylıkken 55 olmuştum. Yemek yiyemediğimden 10 kg verdim. Hergün 3 tane 1000cc lik serum ve vitamin iğneleriyle seni ve beni besliyorlardı. Yani pek organik sayılmazsın güzel kızım. 1000 kadından dördünde gözükürmüş bu benim kusmalı durumum.İlk doğumum olmasına rağmen doğumdan korkmuyordum. Bitsin artık diyordum.
Tabiii bide iş var malesef onada devam ediyordum. Bukadar adrenalin az bana deyip 7 aylıkken ehliyet kursuna gittim. 8.ay yazılı sınav ve 9.ayımda direksiyon sınavına gidik ve başardık güzel kızım.
Başardım... Doğmana 2 hafta kalana kadar çalıştım 12 Aralık cumartesi işe gittim ve artık bana müsade diyerek doğum iznime ayrıldım. İzne ayrıldığım hafta:
Pazartesi ehliyet alma işlemlerini hallettik ve yaklaşık bir saat yürüdüm.
Salı günü Anneannenle bizim evin arası 3 KM ve o yolu yürüyerek eve döndüm ve misafir ağırladım.
Çarşamba günü dr kontrolumüz vardı ve NST ye girdim. Sonuçlara bakan doktorum Ağrın çok mu diye sordu ve bir aydır bende bel ağrısı şiddetli var o günde öyleydi. Herzamanki ağrılar fazla ağrım yok dedim. Doktorum sancımın olduğunu suyumun ve kanamamın olursa acilen hastaneye dönmemi sancımın çok gözüktüğünü söyledi. Ben umursamadım. Belkide umursamak istemedim nasıl umursayabilirim ki İzne yeni çıkmışım senin birsürü eksiğin var. Temizlik falan hiçbirşey ortada yok. Doğumuna 12 gün var daha. Dedenle alışverişe gittik. Sabah 10 da çıktığımız evden akşam sekizde döndük. Yemek yedik ve bende ağrı müthiş, kalorifere dayandım ve sıcak bişeyler içtim. Yok geçmiyor biraz uyudum ve gece ağrıyla uyandım. Baban bak gidelim doktora diyor. Bende ki ne cesareti bilmiyorum yok doğum değildir diyorum. (nerden biliyorsun daha önce doğum mu ki) Gece meyvemi yedikten sonra yattım yine.
Perşembe sabahı 7 de uyandım ve babanda işe gitmek üzere uyandı. Aramızdaki diyalog aynen şöyle;
-Aşkım bu gün kulağın hep telefonunda olsun pek iyi değilim,
-Tamam.
-(aradan 1 dk bile geçmedi) Bana kahvaltıyı hazırlayıp gidermisin ağrım çok,
-Tamam.
-(Biz daha yataktayken benden bişeyler geldiğini hissettim) Tekin ben doğuruyorum galiba...
-Neeeeeeee
-Eveeet suyum olsa gerek bu.
Evet öyleydi sen gelmeye karar vermiştin. Duşa girdim su rahatlatıyormuş diye, kaslarım gevşeyip rahat doğurumuşum. Duştan çıkmak bile istemiyordum. 1 saat sıcak suyun altında kaldım. Eşimde sancı aralığını tutuyordu. 5 dk birdi. Anne anneyi ve yengemi de alarak çıktık yola. Doktorum seni zorlamıycam bide doğumda hırpalanma sezaryene alalım demişti. Ama annem hayır normal doğum yapmalısın diyordu. Aslında bende yapacağıma inanıyordum. Bu yüzden kendi doktorumda değil başka yerde doğum yaptım. Yol boyunca gül koklayıp mum söndürdüm (katıldığım doğum eğitimlerinde nefes alış şeklini böyle anlatmışlardı). Annem üzülmesin diye yüzüm hep gülüyordu. Annem bu nasıl doğum yapacak, doğum yapan kadın böyle mi olur bence boşuna gidiyoruz diyordu.
Hastaneye vardığımızda saat 09:50 idi. Eşime siz burda kalın dedi hemşire. Beni odaya aldılar o an okadar yalnız hissettim ki kendimi gözlerim doldu o an duygu patlaması yaşadım resmen. Beni hemen muayene ettiler 4 cm açılma olmuştu. Hemen doğumhaneye dediler. Asansörden ağlayarak çıktım. Hemşire niye ağlıyorsun korkma diyor ama nafile. Ben sessiz sessiz ağlıyorum. Zaten duygularımı sessiz sessiz ağlayarak gösteririm. Serum taktılar zaten sancıdan ölüyorum bide serum beni mahfetti.
Doktorum NST ye aldı. Yok uzanamıyorum kasıklarım öldürüyo beni. Allah aşkına uzan diyo doktor ben uzanamıyorum kasıklarım çok ağrıyo deyip ağlıyorum. Tamam 5 dk söz bidaha bağlamıycam dedi. Ben uzandım ama biyandanda gözüm saatte 5 dakika dolar dolmaz tamam acın şu bantları dedim. Doktorum garibim sinir olmuştur herhalde. Tamam artık sen burda bekle ben kontrole gelicem dedi. Sancılar arasında gözlerim kapanıyordu. Allahım birazcık uyuyum diye dua ediyordum. Saat 11:30 ben çok sıkıştığımı farkettim. Dayanamadım Doktorun yanına gittim benim lavaboya gitmem lazım dedim. Doktor dur bi bakayım belki doğumundur dedi. Kontrol etti ve açılma 10 cm nihayet doğum başlamıştı 17.12.2009 da saat 12:12 de 3,250kg 50cm boyunda gözlerini açtın dünyaya. Allahım gönderdi hediyemi. 9 ay zorlu geçen bir sürecin hediyesi. Sen benim ve babanın mükafatısın. İyiki varsın, iyiki benim kızımsın. Şimdi hayatımın en önemli yerinde olduğunu sakın unutma. Seni çok ama cok seviyorum, seviyoruz.
Allahım ölmeden önce hayatım bir film şeridi gibi gözümün önüne gelirse her halde gözümün önünden ayrılmayacak olan sahne Meleğim dünyaya gelişindir. Hemen kucağıma verdiler simsiyah ensesine dökülen saçları çekik çekik mini minnacık gözleri tombidik yanaklı dünya güzeli bi kız. Allahım bana güç ver ne kadar muhtaç ve korumasız. Ona sahip çıkayım bana kuvvet ver diye dua ediyordum.
Şükürler olsun başarmıştım. Zorlu geçen 9 ayın sonucunda kızımı yavrumu kucağıma almıştım.
Bu kadar sıkıntının içinde bazen ağlıyordum ben hiç anne olamayacağım diye ama anneannen ve baban en büyük destekçimdi. Tabi sende çok güçlü bir bebektin. Pes etmediğin için benide annelik mertebesine yükselttiğin için sana çok teşekkür ederim.
VARLIĞINLA ZATEN MUTLUYUZ BAŞARILARINLADA GURURLU OLMAK İSTİYORUZ.
RAMBİM BU HEYECANI HİÇ EKSİTMESİN. SANA DAİMA SAĞLIKLI, MUTLU, HUZURLU YILLAR DİLİYORUM GÜZEL KIZIM. RABBİM SENİ İYİ BİR İNSAN OLARAK YETİŞTİRMEYİ NASİP ETSİN. SENİ ÇOK SEVİYORUM DURU ECRİNİM.