ABLAYA VE BABAYA MEKTUPLAR...

Sevgili Babacığım,

Erkek adamın oğlu olur diyorlar,

bende düşündüm benim babamdan daha erkek,

daha adam mı var ki ben gitmiyorum dedim :)

Önce annemin sonra ablamın rüyalarına girmeye başladım,

sonra ikili testte anneme gösterdim ucundan,

bugün ise erkek adamın malı meydanda olur oğlum dedim,

bu kadar nazı kızlar yapar sen niye saklayasın dedim.

Gösterdim tüm malzemeyi.

Baba;

Annemin göz bebeği,

Ablamın tek kardeşi,

Senin gururun olmaya geliyorum.

Hadi kalbinizde yer açın bana da…..

Oğlun DORUK :)) Sevgili Ablacım, Biliyorum yıllardır beni bekliyorsun,  benimle ilgili çok güzel hayaller kuruyorsun. Çok az kaldı ablacım 5 ay sonra senin yanında,  sıcacık yuvamızda olacağım. Sen zaten beni rüyalarında gördün,  sadece kokumu bilmiyorsun onada az kaldı. Geldiğimde sana çok ihtiyacım olacak.  Bana herşeyi sen öğretirmisin. Annem sen de ablan gibi akıllı ve zeki ol diyor.  Bana yardımcı olacaksın değil mi. Ben sana söz veriyorum en çok seni seveceğim,  hep seni örnek alacağım,  hep yanında olacağım. Geldiğimde ellerimi tut,  çünkü ben sana çok güveniyorum. Küçük hediyemi kabul et,  ben geldiğimde her şeyi beraber seçeceğiz söz mü :))  Minik kardeşn DORUK :)) Not: Cinsiyetini bu mektupları yazarak söyledim. Kontrole yalnız gittim. Cinsiyeti öğrendikten sonra mektup yazdım ikisinede. Mektup babamıza bebişin renkli resimlerinin ve hareketlerinin olduğu cd içerisine koyularak verildi. Ablamıza çok beğendiği ayakkabılar alınarak hediye paketinin içerisinde verildi. İkiside çok duygulandı, ablamız her satır sonunda bize sarılarak ve öperek okudu. Oda bunun sonunda anne bende Doruk doğana kadar ona mektuplar yazmayı düşünüyorum dedi ve kardeşini beklerken günlük tutmaya karar verdi. Günlüğe kardeşi ile ilgili plan ve hayallerini yazacakmış.

12. HAFTA

Sahi hamilelik neydi, Şubatta dondurma aşermek olabilir mi mesala.
Yoksa bir tanecik kuzunun nefesine bile tahammül edememek mi?
Taze kuzu eti deyip, taa Iğdır'dan gelen kuzu etinin yüzüne bakmamak, yada kuru kayısı kompostosu diye diye herkesi alarma geçirip, gelenler ne tatlı ne ekşi ikisinin ortası olmalı deyip huysuzluk yapmakta olabilir.
Her şeye böööökleyip, mutsuz mutsuz dolanıp dr kontrolü geldiğinde kalp atışını ağzında hissetmekte olabilir aslında.
Bizde yukarıdaki durumların hepsi aynı anda yaşanıyor. Hiperemezis olduğumdan nadir görünen bir vakayım, ama ilk trimesterin sonuna yaklaşıyor olmanın mutluluğu içimi aydınlatıyor açıkçası. Günler yavaş geçiyor şu sıralar, bulantılarım son hız devam ediyor fakat kullandığım Zofran adındaki ilaç sayesinde kusmuyorum en azından. ilacı bir gün bıraktım, hayat durdu resmen. Ne kadar sürecek bilmiyorum. Cumartesi günü ikili test için doktor ziyareti gözüküyor. İnşallah her şey yolundadır.
Şuan onun sağlıklı olması her şeyden öncelikli bizim için.
Anne bu kadar hayattan kopuk yaşayınca evde ilgi bekleyen kuzu bu süreci öğle güzel yönetiyor ki. Annem sen ve kardeşim iyi olun ben herşeyi kendim yaparım diyecek kadar olgun. Annem bende 5 ay kusmuş İnşallah kardeşimde 6 ay kusarda ben daha az üzmüş olurum demeyi de ihmal etmiyor tabi :))
Henüz kilo almadım, aksine 4 kg verdim. Duru da ilk üç ayda 10 kilo kaybettim ve doğuma kadar sadece o verdiğim kiloları geri alıp hiç kilo almadan tamamlamıştım 9 ayımı.
Bunda öğle olmayacağım ortada. Ama ne kadar aldığım umruda değil, şu süreci sağlıkla atlatalım yeter.
İnşallah cumartesi günü tüm sonuçlarımız güzel çıkar ve en azından kaygısız atlatırım bu süreci. Sevgiyle kalın....

9. HAFTA

Merhabalar uzun bir aradan sonra işte burdayız.
Ocak 18 de kontrolümüze gittik bebişimizin minnak kalbini görmek için, en başta saklanan anneyi bolca korkutan miniğim sonradan duyurdu sesini, kontrol edilemeyen inci taneleri süzüldü sesini duyar duymaz. Ne güzel bir şey anne olmak.
Bebişim büyümeye çalışıyor ve bu 2 cmlik minnak beni tamamen ele geçirmiş durumda. Tüm kokulardan, tüm yemeklerden özellikle tavuktan ve tatlı her şeyden (çikolatadan bile) nefret eder moddayım.  Tabi durum böyle olunca hiç birşey yememekle beraber bolca kusuyorum. Pazar günü çok kötüleşince hastane yolunu tuttuk ve Duruşun hamileliğinde tanışmış olduğumuz hiperemezis gravidarum tanısı yeniden koyuldu ve  serum ile beslenmeye geçtik 3 gün. Bulantı hapı metpamid işe yaramayınca Emadur adındaki iğneye başladık, oda yeterli randımanı göstermeyince hala çekinerek yaklaştığım ama doktorumun ısrarla tek çare bu gözüküyor demesi ile başladığım Zofer adındaki ilaca başladık. Sonuçta ben iyi olmadığım sürece bebişimin de iyi olması beklenemez değil mi. 2 gündür işe gelebiliyorum, ve biraz daha iyi gibiyim. Hala bulantım var malesef fakat çıkarmıyorum en azından.
Ben böyle olunca Duru çok üzülüyor ve şuan Adapazarı'nda olan kuzum ananesine; bende annemin karnındayken bu kadar annemi üzdüm mü? diye soruyormuş. Abla olmak özveri gerektiriyor ve kuzum evde bir çok işini kendi yapmaya başladı. Karnesini aldığı gün bile yanında olamadım, çok kustuğum için.  Yatak ve koltuk arasında bir hamilelik geçiren ben ev ve evdeki hiç kimse ile ilgilenmiyorum. Dedim ya minnak tamamen ele geçirdi beni. Duru da bu halim 5. ayda sonlandı ama bunda umutluyum daha erken bitecek.

Daha güzel haberler ile gelirim İnşallah. Şimdilik bizden bu kadar. Kendimi iyi hissettikçe de sizi ziyarete gelicem. Herkese Hayırlı Cumalar :))

BİZ GELDİK

Biz geldik derken, e iki kişi geldikde o yüzden. Çekirdek ailemize bir aday var, şükürler olsun. Bu gün tamı tamına 6 haftalık bir fasulye tanesi :)
Duru abla moduna, ben hamile moduna baba köle izabella moduna çoktaaan girdi(rdik).

Duru kız beni baş köşeye koydu, koca kişisi ağzını açamaz oldu bana. Bir şey isteyecek olsa;
Annem hem kardeşimi taşıyıp hem senin istediklerini nasıl yapsın diye çemkiriyor babasına. 5 dakika arayla kardeşim şuan ne yapıyor, acaba istediği bir şey var mı, hangi çizgi filmi açalım hangisinden hoşlanıyor, hadi bizi tanıştır adımı öğrensin, anne sen yalnız yürüme ben senle ve kardeşimle yürürüm, bu gece kardeşimle uyumak istiyorum baba sen benim odamda uyu şeklinde söylüyor.

Benim ise çok bulantım var, çok halsizim ve bir gözüm hep yatakta. Ama evdeki şaşkınları gördükçede ben niye 6 sene beklemişim sultan moduna terfi etmek için diye de hayıflanmıyorum desem yalan olur. Haftaya kalp atışlarını duymak için gideceğiz.

Bizden şimdilik bu kadar.Sevgiler bizden herkese :)