İlk bebeğime hamile olduğumu öğrendiğimde şaşkınlık ve mutsuzluk ve daha birçok duyguyu aynı anda yaşamıştım. Bu duyguların en baskını Hayır Olamazdı. Prolaktinim yüksekti, yeni bir işe başlamıştım, dr tedavisiz olmaz demişti peki ozaman bu neydi. İlk ayımi bu duygularla atlattım. Böylelikle 2 ayı geride bıraktık. 3.ayimda alışmaya başlamıştım, sevmiştim onu içten içe. Sonra bir gün kusmalarım tavan yaptı, tansiyonum düşmüş baş dönmem başlamıştı. En yakın Polikliniğe gidip tansiyonum ölçülünce beni herhangi bir kadın doğum doktoruna yönlendirdiler. İki tane mendebur kadın dr bakıyor fetus yok diyorlar, ben tabi ne olduğunu anlamadığım için yardımcı olmak adına ultrason resimlerini göstereyim mi benim bebeğim var dedim. Kadın bana hanfendi ultrason resminden kalp atışını görebilirmisin senin bebeğinin kalp atışı yok yani ölmüş dedi! Çok üzüldüm haberi böyle çirkin şekilde yüzüme bağırmasi mı bu kadar canımı yakmışti bilmem. Yarın gel bebeği boşaltıcaz dedi ve bizi eve gönderdi Yenimahalle kadın doğum hastanesi. Yine de çok dirayetliydim Allah verdi ve o aldı nasip böyleymis dedim tek bir yaş akıtmadan.
O gece rüyamda mavi bir kundak verdiler kucağıma al bak oğlun DORUK dediler. Çok güzel kokuyordu meleğim. Sarışın bir erkek çocuğu. Sonra kalktım ve ağladım aslinda ben onu büyümüş okula bile göndermişim hayallerimde. O zaman farkettim. Aslında niye oldu dediğim bu bebeği ne çok sevdiğimi. Ertesi sabah 3 hastaneye daha gittik belki yaşıyordur diye 4 boyutlu ultrasona bile girdim ama yok kalbi durmuştu Doruk'umun. Üzerinden bir yıl geçti ve ben tekrar hamile kaldım. Hep korktum bu sefer de kaybederim diye. Oğlum olursa yine DORUK olacaktı, kızım olursa oğlumun adına ne uyuyorsa. Sonra meleğimin olacağını öğrendim ve adı Duru oldu. Duru doğduktan sonra her gün daha çok sevdim ve bir gün dua ederken buldum kendimi. Allahım ben hergün daha çok bağlanıyorum emanetine ne olur senin bendeki sevginin önüne geçmesine izin verme diye. Aslında bir şey daha bilmiyomusum hayvanlar annelik ve babalık güdüsuyle yaratılıyor ama insanlar anne baba olduktan sonra bu duyguyu tadiyorlar. Bu yüzdendir ki anne baba olduktan sonra çocuklara olan merhamet ve tahammül duygumuz artıyor.
Peki bu bebekte: artık anne olmanın ne demek olduğunu öğrendim ve beni nasıl müthiş güzellikler bekliyor çok iyi biliyorum ve Rabbime sığınıyorum ne olur kucağıma almayı nasip et diye. Bana soylememisler ama geçen cuma kanamam olduğunda hem bebek hem plesenta rahim ağzına gelmiş ve zamanında dr varmasak Allah korusun doğum baslayacakmis. Sonradan çektiğim sancılar rahim kasılmalariymis :( Dün kontrole gittik bebek yukarı çıkmış ama plesenta hala aşağıdaymis ve önümüzdeki bir ay çok kıymetli dedi sevgili doktorum. Şimdi maksimum dikkat ile bir ay bizi bekliyor.
Bu mübarek kandil akşamında Rabbimin herkesin beklentilerini karşılarına çıkarmasını diliyorum. Sağlıkla ve Hayırlısı ile inşallah.
