Cumartesi ben ve babamız 4 saatlik uyku ile tuttuk hastanenin yolunu. Ameliyattan sonra büyüyeceğini düşünen Duru mutlu mesut, ben üstümde büyük korkunun vermiş olduğu sıkıntıyla gittik hastaneye. Anane ve Dede kapıda bekliyorlardı. 07:35 te hastaneye geldik. Hemen odamıza çıktık, odayı gören Duru ben ameliyat olmaacam diye hastaneyi ayağa kaldırdı.Hemen meyve suyu ile karıştırdıkları sakinleştirici verdiler.
O kadar tedirgindiki kuzum. Sakinleştirici etkisini gösterdikçe bizim kuzu uçtu. Doktorların alkol testi yapalım geceden kalma bu diye durmadan dalga geçtiler. O hali zaten görülmeye değerdi. Buğulu gözlerle gülmekten alamıyorduk kendimizi.
Saat 8:55 te kucağımda ameliyathaneye indik kuzu ile. Asansörün kapısında benden aldılar. Arkamdan olanca gücüyle anne diye bağırıyordu Kuzum. O dakikadan sonra başladı benim için işkence. Benim kulaklarını deldirmeye bile kıyamadığım kuzumu bıçak altına yatırmıştım. Duru şimdi orda üşüyecek diye ağlıyordum. Ameliyathane buz gibi. Damar yolunu bulana kadar acıtacaklardı kızımın canını. Tanımadığı kişilerin yanında korkucaktı kuzum. Zaten çok ürkek bir çocuk.
5 dakikada bir saate bakıyordum. 9:10 da canım arkadaşım geldi. İyikide geldi. Saat 9:15 te içime bir sıkıntı düştü ki anlatamam. Acaba o anmı aldılar diyorum hala. Nefes alamıyordum artık. Hastane personeli bana moral veriyordu yarım saat en fazla kırkbeş dakika diye. 9:30 dan sonra odada duramadım. Ameliyathaneye giden asansörün yanında başladım beklemeye. Babası ordan hiç ayrılmadı zaten.. Dedesi gözyaşlarını benden gizlemek için benim yanıma gelmiyordu. Saat 9:40 hemşire ve hasta bakıcı bize doğru geliyorlardı. Ameliyathane asansörüne yönelince ben; Kuzumumu getireceksiniz dedim. Hasta bakıcı muhtemelen sizin hastadır dedi. Gözlerim asansöre kitlenmiş; kapı açıldı kuzum oturuyor sedyede. Sırtı dönük bize.
Allahım ruhum tazelendi onu uyanık görünce. Şükürler olsun, Şükürler olsun, Yüzbinlerce kez Şükürler olsun. Beni görür görmez sol elindeki damar yolunu gösterdi anne baaak ufff olmus dedi.
Uzunca süre mızıldadıktan sonra ayağımda sallayarak uyuttum. 1 saat kadar uyudu. Uyandığında süt ve puding yedi.
Huysuzluğu süren Duruşı ise cep telefonundan açmış olduğumuz Mustafa Ceceli'nin Es şarkısı yüzünü güldürmeye yetti.
O gün biraz huysuzluk, biraz ağrıyla geçti. Ama ben daha beterine hazırlamıştım kendimi Şükürler olsun güçlü kızım beni hiç üzmedi. Rabbim birdaha yaşatmasın. Ameliyatın çok iyi geçtiğini, ve et parçasının epeyce büyük olduğunu söyledi doktorumuz. Gerçektende epeyce büyüktü. Şimdi sonuçlar patalojiye gitti. İnşallah kötü birşey çıkmaz. Bademcikler için ise izlemede kalıcak, olması gerekenden çok daha büyük olan bademcikleri küçülmez ve büyümeye devam ederse 6 ay sonrada bademcik alınacak.
BİZİM İÇİN DUA EDEN HERKESE ÇOK AMA ÇOK TEŞEKKÜRLER.......
ay çok fena oldum ağlayarak okudum postunu :( çok çok geçmiş olsun basit belki ufak operasyonlar bunlar ama sözkonusu yavrun olunca dediğin gibi kulağını deldirmek bile yetiyor artıyor anne için..SAğlığına kavuşmuş yavrum gül yüzü hep gülsün inşallah :)
YanıtlaSilbademcik operasyonunuda gerek kalmadan iyi olur inşallah güzel kızım öp annesi benim için onu :)
YanıtlaSilAmin İnşallah. öperim öperim hemde kaç defa istersen.
Silcok gecmıs olsun canım.odasınıda gule gule kullansın.
YanıtlaSilTeşekkürler canım.
Silçok geçmiş olsun abla
YanıtlaSil