BU GÜN BENİM DOĞUM GÜNÜM......

Bende bugün doğdum. Her geçen yıl biraz daha yaşlanmıyorum ben işte. Durucukla biraz daha büyüyoruz sadece. İyi ki doğmuşum ve iyiki Durucuğun annesi olmuşum. Akşama dermi mi acaba iyiki doğdun annecim diye?? Sabırsızlıkla bekliyorum akşamı......

E BUSEFERDE BEN

2012 okadar hızlı geldiki dönüp baktığımda yaşadıklarıma şaşıyorum desem inanırmısınız. ocak 30 da istifa ettim. İki hafta evde kaldıktan sonra tekrar aynı işyerine eski görevimle başladım. Neden çıktım; çok sinirlendirdiler beni, büyük bir haksızlık yaptılar bende kabul etmedim ve ayrımdım haklı olarak ama uzun sürmedi iki hafta içerisinde bolca çağırdılar ve iki hafta sonra bende kabul ettim. İnşallah hayırlısı budur hakkımda ve onu yapmışımdır.
Tabi bu süre zarfında olan yine Duruşa oldu. Çok mutluydu ben evdeyken sabah kalkıp beni yanında gördüğünde 'aaa anne buda' diyordu. Ahh be kızım ne çok üzüyorum seni her bırakıp gittiğimde. Ama maalesef hayat böyle artık. Kaliteli bir eğitim sana hazırlayabilmem için bu şart güzel yavrum.
Benim canım babacım tek başına çalışarak biz dört kardeşinde eğitimini sağladı şimdi düşünüyorumda ne çok şey yapmış. Bu bir gerçekmiş anne baba olmadan bu pencereden bakamıyor insan. Şuan bu kararımı baban onaylamıyor olsada ben bunu yapmak zorundayım ve yapmaya devam edicem. Gurur duymak tek taraflı olmuyor güzel kızım benim senden duyduğum gururu sende benim için duyabilmen için elimden geleni yapacağımı bilmeni isterim. Seni okadar seviyorumki güzel kızım bunu seni bazen severken yağtığım taşkınlıklarla, yüzündeki ya noluyoruz ifadeleriyle belli ediyorsun zaten :)
Dedimya herşey çok hızlı gelişiyor diğer şey ise 2007 den beri sırtımızda olan bir yükten kurtuldum. Bakalım daha neler bekliyor bizi Allahım ne verirsen hayırlısını ver güzel rabbim.
şimdilik sevgilerle...

EN TATLI ANILARIMIZ 1

Artık en şirin hallerimizi numaralandırmaya karar verdim. Bunlara dönüp dönüp okuyayım diye. Çünkü bazı hareketlerini her anımsadığımda yüzümde engel olamadığım tebessüm oluyor. İşte bunlar;
Geçen yaz Duruş elinde tahta maşayı yine mutfaktan almış tüm gücü ile ayırmaya çalışıyorken yakaladım yine. Diyalog şöyle;
Anne: Duru o öğlemi yapılır,
Duru: başlar saçını düzeltmeye (Saç maşası sanıp saçlarını düzeltmeye kalkar)
Başka bir gün;
Anneanne evi temizlemeye koyulmuştur. Duru ortalıkta yok ses solukta çıkmamaktadır. Anneanne merak eder başlar aramaya, bide ne görsün Duru dayısının odasında köşeye saklanmış ayakkabı boyası ile oje sürmektedir.
Bu da başka;
Anne bir bakar Duru yine yok banyoya giden anne ne görsün; Babasının mak3'ünü alan Duruş cadısı tıraş olmaya çalışıyor.

GEÇEN ZAMANDA BİZ....

Neler yaptık neler neler. E hadi başlayalım anılarımızı anlatmaya;
Tatilden geldikten 3 hafta sonra taşımızı düşürdük. küçük olduğundan kuzucuğum herhangi bir iğne yapmadılar tamamen güçlü kızımın çabaları ile ama çok acı çekerek düşürdü yavrum. Rabbim bir daha göstermesin.
Tuvaletini tamamen öğrenen Duru taşı düşürdükten sonra acıyo deyip tuvalete gitmeyi reddediyor. Başa döndük yani:(
Fiziki gelişime gelince Şükürler olsun çok iyi. Sosyal gelişimimiz ise;
Arkadaşlarla oynuyor ama kim gelirse gelsin çabuk sıkılıp vazgeçilmez arkadaşı bana dönüyor hemen. Bunu yanlızlığına bağlıyoruz. Konuşması maşallah hiç susmuyor.
Herkese ismi ile hitap ediyor. Teki babası Devi ben olmak üzere hepimize ismimizi söylüyor.
Bir şey istediğinde Lüfen (Lütfen), istediğini aldığında Teküler (teşekkürler), Beni kızdırdığında ise Özüy (özür dilerim) ve bir öpücük. Medeniyet dorukta yani :)
Resmini gördüğünde anne bak LULU demesi yokmu ölüyorum onun o haline. Tüm S harflerini D harfini yerine getirerek konuşuyor. Gündüz kimi görse, anne baba gitti kaboldu deyip duruyor:( Buyıl çok etkileniyor işe gitmemden.
Çok süslü çok. Kremi elinden düşürmüyor anne aç diyor çorabını çıkarıyorum bacaklarına krem sürüyor. Duru atta gidiyoruz dediğimde koşup yüzüne krem sürüyor. Bayan kokoş.
Bazen kaptırıyor kendini bir şeyler anlatmaya heyecanlı heyecanlı anlatıyor bide cümlenin içinde arada bir ''bak gecekten'' demiyor mu öpücük yağmuruna tutuyorum fıstığımı.
Müzikle okadar alakalı ki bebekliğinden beri çok iyi bir kulağa sahip, müzik hareketlendikçe ''hadi kop kop'' diye tempo tutuşu yok mu evlere şenlik.
İki yaş sendromu dedikleri şu şeyle tanışmadık şükürler olsun ama dikensiz gül dalıda değiliz tabi. Ara sıra kavgalarımız oluyor ama Allahtan çabuk kırılıyor inadı :)
Bir şey söylediğinizde bir kaç gün sonra bile şekilde geri dönüyor;
Pazartesi komşumla Okula giden Duru (okul evimizin hemen karşısında) Üzerinden 4 gün geçtikten sonra önünden geçtiğimizde anne bak Anur okulu (Aynurun okulu) dediğinde bakakaldım yüzüne.
Uyku sorunumuz hiç olmadı halada yok şükürler olsun. Şu taştan sonra işahımızda yerine geldi.
Bir çok hayvanı tanıyoruz ve tüm hayvanları çok seviyoruz. Zaten tanımadığı tanıdığı herşeyi bu ne bune diye sorup duruyor. Belki 5 defa aynı şeyi soruyor şimdilik büyük bir sabırla soruları yanıtlayıp duruyoruz bakalım bu nekadar sürecek.
Söylediği kelimeler:
Nöngül (şengül) Daviş (Safiş) İmail (ismail) Dan (can) Melia (meliha) Gübe (göbek) Köpe (köpek) Du (su) Divdiv (civciv) Teküler (Teşekkürler) Öjüy (özür) oğu (Uğur) eta (Esra) Oyyo (uyuyor) Abala (araba) Geçete (gerçekten) LULU ECİ (DURU ECRİN).... Bu liste uzayıp gidiyor ama aklıma gelen en şirinleri şimdilik bu kadar.......

ARTIK 2 YAŞINDA BENİM MELEĞİM...

Koskocaman 2 seneyi geride bıraktık bile. Nasıl geçiyor bu zaman yetişemiyorum hiç bir şeye. Minik kuzumun her geçen gün büyüyor olmasına hızla akıp giden günlerin kanıtı niteliğinde.
İşte 2 yaşındaki prensesimin doğum günü resimleri:

SÖZÜMÜ TUTTUM....

Bir baktım ne göreyim en son 14 eylülde pos atmışım. Vay be!!! feci neyse tatil resimlerini ekliycem demişim sözümü tutayım buyrun resimler; İlk kolaj deniz ve havuz sefamızdan:


Çok oyunlar oynadık, gecelere bile aktık hatta bazen oturduğumuz yerde sızıp kaldık ve bütün bunların yanında değişmeyen tek şey hep çok mutluyduk;

GÜZEL BİR TATİLİN ARDINDAN..........

Çoook güzel bir tatil geçirdik ve yuvamıza döndük pazar günü sabaha karşı.

Yolda giderken kuzucuk akşam 10 gibi uyudu sabah 7 ye kadar arada ufak mızıldamalar oldu tabi. Yolculuk beklediğimin çok üstünde geçti.

Otelimiz ilk yılında olduğundan her yer ışıl ışıldı. Temiz ve yeniydi her şey.

Duru tatil boyunca oteldeki çocuk parkının yüzüne bakmadı . Havuz ve deniz arasında mekik dokuyup durduk. Hava değişikliği yaradı kuzucuğuma, iştahı açıldı hatta tuvaletini bile söylüyordu orda ki istanbula döndüğümüzden beri söylemiyor yine.

Bizde eşimle balayımızdan beri bu kadar uzun tatil yapamamanın acısını çıkarttık desem yeridir. Çok güzel bir tatil daha böyle sona erdi.

Tatille ilgili diğer resimler bir sonraki postta........