2012 okadar hızlı geldiki dönüp baktığımda yaşadıklarıma şaşıyorum desem inanırmısınız. ocak 30 da istifa ettim. İki hafta evde kaldıktan sonra tekrar aynı işyerine eski görevimle başladım. Neden çıktım; çok sinirlendirdiler beni, büyük bir haksızlık yaptılar bende kabul etmedim ve ayrımdım haklı olarak ama uzun sürmedi iki hafta içerisinde bolca çağırdılar ve iki hafta sonra bende kabul ettim. İnşallah hayırlısı budur hakkımda ve onu yapmışımdır.
Tabi bu süre zarfında olan yine Duruşa oldu. Çok mutluydu ben evdeyken sabah kalkıp beni yanında gördüğünde 'aaa anne buda' diyordu. Ahh be kızım ne çok üzüyorum seni her bırakıp gittiğimde. Ama maalesef hayat böyle artık. Kaliteli bir eğitim sana hazırlayabilmem için bu şart güzel yavrum.
Benim canım babacım tek başına çalışarak biz dört kardeşinde eğitimini sağladı şimdi düşünüyorumda ne çok şey yapmış. Bu bir gerçekmiş anne baba olmadan bu pencereden bakamıyor insan. Şuan bu kararımı baban onaylamıyor olsada ben bunu yapmak zorundayım ve yapmaya devam edicem. Gurur duymak tek taraflı olmuyor güzel kızım benim senden duyduğum gururu sende benim için duyabilmen için elimden geleni yapacağımı bilmeni isterim. Seni okadar seviyorumki güzel kızım bunu seni bazen severken yağtığım taşkınlıklarla, yüzündeki ya noluyoruz ifadeleriyle belli ediyorsun zaten :)
Dedimya herşey çok hızlı gelişiyor diğer şey ise 2007 den beri sırtımızda olan bir yükten kurtuldum. Bakalım daha neler bekliyor bizi Allahım ne verirsen hayırlısını ver güzel rabbim.
şimdilik sevgilerle...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder