Duru hiç bilmediğimiz kişilerin elinde değil ki akşama kadar diyorum. Yok anlatamıyorum. Hem orada çok mutlusun. Tek eksi anneanneye çok bağlandın ben tekrar işe döndükten sonra. Akşamları anneanne gelsin diye ağlıyorsun ki bu geçici bir durum bunu farkındayım. Sana hiç tanımadığımız biri baksa bile bu durumdaki tek çocuk sen değilsin ki yavrum. Ayrıca gelecek seneye kreşe gideceksin ben neyapacağım bu sürede. Ama yok çık iştende çık işten diyenler bitmiyor. Ben 16 yaşımdan beri çalışıyorum. Üniversiteyi de okurken bir yandan çalışıyordum evde yapamam. Seninle sıkılır mıyım asla güzeller güzelim. Seneye sen kreşe ben evde baban ve seni mi bekleyeyim akşama kadar. Yapım buna uygun değil. Hadi 2 yıl ingilizce kursu diyorum ya sonra. Bu sefer depresif takılıcam baban tamam hadi git çalış dediğinde yapmış olduğum bu başarı için tekrar mı uğraşayım. Bir beş yıl yeniden mi?
Oofff çok yorgun hissediyorum kendimi. 2 aydır aynı şeyleri duymaktan sıkıldım. Bakalım çalışma savaşımın sonu nereye varacak:(
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder