Merhabalar... okadar birikmiş ki içimdeki herşey neye nereden başlayacağımı bilemiyorum. Eşim pazartesi günü hastaneden çıktı şimdi ablasında yatıyor. Karşıda Ataşehirde. ilk ameliyattan 9 gün sonra tekrar kalçadan ameliyat oldu. Kemik kaymış herşey silbaştan alındı. Şimdi bakalım 29 eylül ilk randevu inşallah bir aksilik çıkmaz. Eşim tekrar eski sağlığına kavuşsun. Buarada son ameliyat şansımızı kulandık tekrar aynı problem olursa protez kalça takılacak. 17 eylülde evlilik yıldönümüz idi hastanede kutladık daha sonra resimleri eklerim. Ayrıca 17 eylülde kızım 9 ayını doldurdu. Onunlada ilgilenemiyorum pek fazla yavrum benim affet beni. 5 gün görmedim onu annem alıp eve döndü. Şimdi beni gördüğünde kucağımdan inmiyor tekrar bırakacağımı sanıyor. gelişimine gelince;
9 ayı doldurduk hala diş ve emekleme yok. Ama yürüteçte baya ilerliyor. şimdilerde bitti diyor dün ilk kez teyze dedi. oyun oynayınca tey tey diyor. Birisinin onu öpmesini istemediğinde burun kıvırıyor. Şirinlikte üstüne yok ama. Tlf çaldığında işaret parmağıyla düğme arıyor ki açılsın. maşallah zamane çocukları gerçekten zekiler. En sevdiği oyuncağı benim telefonum. Elinden aldığımda kıyameti koparıyor. Buarada kuru öksürük var neyapıcam bilmiyorum.
Bugün kızımla babamıza gideceğiz. Bayramda bayramlıklarımızı giyemedik ilk bayramımız buruk ve birbirimizden ayrı geçti inşallah birdaha böyle bayram yaşamayız. Pazartesi babamız hastaneden çıkınca bayramlıklarımızı giyip karşıladık babamızı. Yalnız ya unutmuş babayı yada bandajlı olduğundan korkup yaklaşmıyor. Şimdilik bizden bukadar duaya çok ihtiyacımız var lütfen dua edin bizim için.
NOT: Canım kızım yıllar sonra bu blogu okuduğunda üzülmeni hiç istemiyorum ama malesef bunlar yaşayacaklarımızmış. İnsallah bu üzücü olayarı birdaha yaşamayız e sen hep keyif alarak okursun yaşadıklarımızı. İkinizide çok ama çok seviyoru melek kızım benim....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder