C EEEEE

TOKAT GİBİ......

Ah benim en sığınak yerim. Girmesem bile bilirim en özel anılarım hep burada ve ben bir gün mutlaka yine eskisi gibi hep burada olacağım. Hayatımda o kadar hızlı değişimler yaşadım ki bilare girip yazacağım tek tek. Ama benim şuan içimi rahatlatmak istediğim dökülüp utancımı yaşayacağım yada kendimi sorgulayacağım satırları döküp rahatlamak istiyorum.
Tokat gibi deyince konu benim bir numaralı minnak yine. Gelelim konumuza:
Dün matematik sınavı olmuş ve bana sınav kağıdını getirdi. 56 almış matematikten. Ben ufak bir şoktan sonra gözlerimi büyütüp sordum; Duru bu ne!!!
Duru : ''Bu gün arkadaşlarım mutlu oynarken ben hep mutsuz oynadım, çünkü bu sonucu gördüğünde bana kızacağını bildiğim için üzüldüm''
Ben: '' Madem bunu biliyordun neden dikkat etmedin. Dikkat etsen bu gün bu sonuçla gelmezdin değil mi ''
Duru: '' Anne ben daha çocuğum ve 7 yaşındayım. Hata yapamaz mıyım. Çocuk dediğin hata yapar ve bende hata yaptım. Hem zaten erken verdin okula benim şuan birinci sınıfta olmam gerekiyordu''

Duru nun dile gelmesi beni derin bir vicdan muhasebesine koydu. Ben çok baskı yapıyorum demek ki kızıma. Ne çok kırıyorum onun o küçük kalbini ki çocuğum sınavı kötü getirmenin mutsuzluğu yerine benim tepkimin kaygısını yaşamış gün boyu.

Buna asla hakkım yok onun en güzel zamanlarını benim agresif tavırlarımın kaygısı ile yaşatmaya hakkım yok. Ben başarı için elimden gelen imkanı sunmalı, elimden gelen desteği sağlamalıyım. Ama onun hata hakkını bile onun elinden almaya çalışmak ne büyük yanlış.
İvedi olarak düzeltmem lazım kendimi.
Senden çok özür dilerim Duru...

İYİKİ DOĞDUN CANIM KIZIM

7 yıl önce bu saatler, seninle tek beden olduğumuz son gece....
Hiç mi üzmez bir çocuk bir anneyi,
Hiç mi çocuk gibi olmaz,
Hep mi anlayışlı olur,
Hep mi şaşırtır davranışlarıyla,
Bu kadar mı naif olunur,
Bir kalbe bu kadar sevgi nasıl sığar,
Tüm sorularımın cevabı, şaşkınlıklarımın nedeni, dünyada cenneti yaşama sebebim iyi ki doğdun. iyi ki varsın şükür sebebim.
Biz çok şanslıyız Rabbimizin seni bize emanet olarak seçtiği için.
Çok şanslıyız senin gibi bir kızımız olduğu için.
Dilerim Allahtan;
Hayatın sana senin kalbinin güzelliğini çıkarsın karşına, hayat kalbindeki masumiyeti ve merhameti silecek hiç bir kötülük çıkarmasın karşına, daima iyi bir insan, iyi bir kul ol.
Her zaman böyle ol böyle ol ki kalbinde zerre kötülük olan insanlar senin temizliğinden utanıp kalbindeki kötülüklerin üzerine perde çeksinler. Ne iş yaparsan yap mutlu olduğun işi yap.
Hayatta herşey değişir; taleplerin, isteklerin, amaçların. Her şey değişsin hayatında ama iyi niyetin asla değişmesin.

• İyi ki doğdun iyiki varsın iyiki bizim kızımızsın. Seni çok seviyoruz♡♡♡

Unutmadan abla olmak sana çok yakışıyor.

Kardeş Kıskançlığı

 Hemen söylemedim hamile olduğumu ona. Hamile kaldığımı öğrendikten sonra Duru ya kardeş istermisin diye sordum gözlerinden ve agzindan çıkan EVEEET yanıtından bir kaç gün sonra söyledim hamile olduğumu Duru ya. Söyler söylemez mutluluktan neler yapacağını şaşırdı. Ama ben üzgün durmaya devam ediyorum. Kendi şaşkınlığı ve heyecanı geçince peki sen neden mutsuzsun dedi, ben tek başıma bakamıycam bu yüzden iyi bir anne olamamaktan korkuyorum acaba vazgeçmem mi gerekiyor deyince kardeşsiz kalma korkusuyla anne bende varım sana yardım ederim diye atladı masum kuzum. Peki o zaman söz verirsen yaparım sana kardeş dedim ve yardımcı olacağı sözünü aldım Duru dan. Hamileliğim boyunca babası bir bardak su bile isteyemedi benden. Adamcağız ağzını açacak olsa annem hem kardeşimi taşıyıp hem bizim istedilerimizi yapamaz kalk kendin yap deyip adama 9 ay nazi zulmü yaptı. Tabi bende bu durumu kullanmadım değil yani. Çizgi filmlerden bunalınca mesela Duru kardeşin çok sıkıldı ablam basabilir mi acaba diye rica ediyor dediğimde hemen kumandayı elime verip çekiliyordu bir kenara.
Bebek ile ilgili tüm alışveriş Duru ile yapıldı, onunla liste yapıldı, onun beğendiği ürünler alındı, onun düzenini bozmadan Doruk a aynı odada yer açıldı. Doğum çantası bile onun seçtikleri ile hazırlandı. Her defasında sen olmasan ben bu işi beceremem mesajı verildi ve ondan da iyiki varım mesajı alındı şükürler olsun
Aslında tüm bu oyunlar kardeşi doğduktan sonra kendini bir kenara atılmış gibi hissetmesin, ona çok ihtiyacım olduğunuzu bilsin, kendini önemsesin ve kardeşini kıskanmasın diyeydi. Planım da tıkır tıkır işledi açıkçası. Sonunda ne mi oldu???
Aylarca o kadar çabala sen, bunun için planlar yap, her şeyi en ince ayrıntısına kadar düşün tüm bu çabalar lohusa ziyaretine gelenler tarafından heba olsun. Nasıl mı???
 ''Her gelen ay bu ne kadar güzel, tabi Duru senin kadar değil. Nasıl kıskanıyor musun kardeşini diye soruyorlardı. Duru onlara niye kıskanayım o benim kardeşim diye cevap veriyordu. Ama bu sorular Duru nun yanında istisnasız tum ziyaretçilerimiz tarafından itinayla soruldu. Artık pabucun dama atıldı kardeşini sevecekler diye kızımı kızdıran dengesizler bile oldu. Sonunda ne mi oldu.
Tüm akrabalar eş dost el ele verip çabalarımı heba ettiler valla. Duru bir gün anne ben bunu çok kıskanıyorum diye döktü içini. Şimdi evde masum bir kıskançlık savaşı var. Her şeyi soruyor; bana da aynısından aldın mı diye. Kıyaslama da var tabi ben nasıldım? sorularından belli. Bu biraz seni fazla üzüyor gibi arada karalama çalışmaları da sürmüyor değil.
Ne zaman Doruk u sevsem çok gürültü yapıyorsun yeter artık deyip kesiyor.
Şükürler olsun aralarında 7 yıl var ve aklı eriyor da zarar vermiyor kardeşine.
Buradan tüm akrabaları selamlıyor ve merak ettiğiniz şu soru vardı ya o iş tamam el birliğiyle başardınız Duru kardeşini kıskanıyor.

İki Aylık Oldu Minik Adamım

Dolu dolu iki aylık olduk şükürler olsun. Anlatacak okadar şey varki zaman yetmiyor buralara yazmaya. Ama biliyorum ki yetisemeyerek çok şey kaybediyorum. 2. Ayımızın içinde sarılık bitince gunde bir kere 60cc verdiğim mamayı bıraktık, mevlüdümüzü atlattık hemde çok güzel geçti. Gündüzleri çok uyumuyor gece 1 kez kalkıyor ve 2 yada 3 saat uyanık kalıp tekrar uykuya dalıyoruz.  Gündüzleri 2 kafa bir beden şeklindeyiz hala. Gece uykuya dalmak biraz zor olsada imdadımıza Buzuki Orhan yetişiyor.  Mucizevi bir şekilde müziği duyar duymaz uyuyoruz. Dikensiz gül dalı değiliz tabiki. 2.ay aşılarımızda ateş yaşamadık azıcık huysuzlukla atlattık şükür. Şu sıralar çok fena pişti bide sünnet olmalıymış bakalım salı günü yeni bir doktora gideceğiz. Ayrıca idrarında çıkan enfeksiyon nedeni ile antibiyotik kullanıyor.  Pisiği içinde bez değisikliği yaptık. Umarım tez zamanda atlatırız. Bu ay itibariyle göğüs ucu yaraları geçtiğinden emzirmek daha rahat.

Sosyal gelişimi: Beni tanıyor artık, ağlayıp sinir ettiğinde bir gülüşü ile beni finoya bağlamayı çok iyi beceriyor. Agular yapıp bir şeyler anlatıyor.

Fiziksel gelişimi: Yüz üstü yastığa koyduğumda başını uzun süre dik tutarak kontrol edebiliyor. Emziği ağzından çıkara biliyor elinde tutabiliyor.

2.ay sonu itibariyle 5.500 kg ve 59 cm boy ile ayımızla uyumlu ilerliyoruz şükürler olsun. Şimdi sizi zeytin gözlü oğlumla başbaşa bırakıyorum. İyi geceler.

Doğum Hikayemiz

Doğum tarihi: 07.09.2016
Saat: 05:11
Boy: 51 cm
Ağırlık: 3.500 kg

05.09.2016 haftamız 40+0 Doktorumuz zaman doldu, bebeğin keyfi yerinde gelmeye pek niyetli gibi görünmüyor, bu saatten sonra riski anne ve baba alır, bana kalırsa suni sancı deneyelim olmazsa sezaryen ile alalım dedi. Bu saatten sonra kaka yapma riskine karşılık biz riske girmiyoruz dedi. Eşim sezaryen olmam taraftarı idi ama ben en azından 07.09 a kadar beklemek istedim. Tek başına riski almanın verdiği tedirginlikle annemi aradım ve 07.09 da babamın da prostat nedeni ile ameliyata alınacağını öğrendim. O an resmen sinir boşalması yaşadım. Eşim yardımcı olacağını söyleyerek teselli etmeye çalışsada ben onun bakım konularında beceriksiz olduğunu bildiğimden teselli olamıyordum.
Neyseki pes etmedim Drdan geldiğim gibi ağlamayı bıraktım ve  yürüyüşler yaptım eve gelip ılık duş aldım. Ertesi gün durumu abartıp üç saat tempolu yürüyüş yapıp eve gelip plates topu ile hareketler yaptım, uzun uzun ılık duş aldım. Akşam eşim işe gitmeden var mı birşey diye sordu bende durumlar aynı dedim. Eşim akşam saat 11 de işe gitti, bende bebek gelmiyor diye blogda dert yakındıktan sonra  uyumaya çekildim. Gece saat 1:30 da telefonuma

gelen bir mesaj ile uyandım ve o an benden birşeyler geldiğini hissettim. Aynı anda sancımda başlamıştı. Eşimin ne kadar panik biri olduğunu bildiğimden hemen onu aramadım. 5 dakikada 1 dakika gelen sancılarım eşliğinde evin tozunu aldım, yatak odasındaki çarşafları değiştirdim, çamaşırları makinaya attım ve  sancım artımca artık zamanıdır deyip eşimi aradım doğum başladı diye. Bu arada saat 2:30 du. O gelene kadar ılık duş altında kaldım ve eşim geldiğinde hem sancılar sıklaşmış hem suyum hızlanmıştı.
Eşimin gelmesi ile Duruşu da uyandırdım. Kardeşin ben gelicem diyor hadi onu almaya gidelim diyerek kaldırdım ve çekirdek ailemle yeni üyemizi almaya doğru yola koyulduk. Yolda miskin Ahmet ilahisini dinleyerek, nefes egzersizleri yapıyordum, Duru ise ailemizi resmediyordu arka koltukta. Hepimiz heyecanlı bir okadar da sakindik. Ertesi gün babam ameliyata gireceğinden Duruşu bırakacak yer yoktu ve mecburen oda bizimle geldi.
Hastaneye vardığımızda saat 3:30 du. Hemen ilk muayene için hazırlandım ve dr beklemeye başladım. Nöbetçi Dr asistanı sakinliğimden pek doğuracağıma inanmıyor olsa gerek ki ben hazırlanmış çatalda bekliyorken o rahat rahat nette sörf yapmaya devam ediyordu. Ağrım ve suyum hızlandı ne zaman gelecek doktor diye uyardıktan sonra Dr çağırdı ve açıklık 6 cm olmuştu.   Asistan şaşkınlıkla ne kadar dirayetlisiniz maşallah hiç öyle doğuracak gibi duymuyorsunuz dedi. Başka bir dr nöbetçiydi ve kendi Dr isteyip istemediğimi sordular. Doğumun hızlı ilerliyor yetişemez zaten diyerek kendi Dr istemedim. Saat 4 olmustu ve sadece ikibucuk saatte doğumun son aşamasındaydım neredeyse. Sancı odasına aldılar ve o zamana kadar gayet iyiydim. Suni sancı takmak istediler ve ben suni sancı istemiyorum, doğum hızlı ilerliyor ve 2 saate kadar bebek doğacak zaten desemde hemşireleri ikna edemedim. Doğum sürecim 1.doğumumda olduğu gibi ilerliyordu. Ve aşağı yukarı kestiriyordum başıma gelecekleri. Hem Rabbimiz o kadar merhametli ki 5 dakikada dinlendirip 1 dakika çektiriyor sadece.  Ama o suni sancı insanı normal doğum seçtiğine pişman ediyor neredeyse.
Suni sancı takıldı ve ağrılarım dayanılmaz bir hal aldı. Bu yüzüme yansıyordu. Duru'nun o çaresizce bakışlarını üzerimde görünce onu odadan çıkarmasını istedim eşimden. Eşim onu dışarıdaki hemşirelere emanet etti ve yanıma geldi.  Hurma yiyordum ve ağlıyordum durmadan. Asla bağıramıyorum bu arada. Saat geçmiyor ve ben ellerimi ısırmaktan mosmor etmiştim. Dışarıda bekleyen Duru'nun sesi geldi. Hemşire soruyordu ona; Ablamı olacaksın sen. Evet dedi kuzum. Seni bırakacak kimseleri yokmuydu dedi. O sorudan sonra kuzum kapıyı çaldı ve ne olur benide  alın hep dışarıda mı bekliycem. Benim acı çektiğimi görmek onu çok üzmüştü. Beni öyle görmesi de beni üzüyordu.
Neyseki mide bulantılarım başladı ve nihayet kusuyordum. Eşim soğuk mu aldın acaba diye sordu bende hayır doğum başladı dedim. Aynı anda ıkınma hissine gelmişti bana. Eşimden hemşireleri çağırmalarını istedim ve saat tam olarak 5:00 dı. Eşim dışarı alındı ve muayene yapıldı. Beklenen cevap 10 cm ve bebeğin saçları görünüyor. Hemen alt kattaki dogumhaneye gitmek uzere sandalyeye alındım ve sancı odasından çıkar çıkmaz kızımın o üzgün ve tedirgin bakışlarını gördüm. Babası ile beni öptüler ve hızlıca dogumhaneye alındım. Kendi Doktorum kadar tatlı bir dr bebek gelmiş işimiz çok kolay olacak hiç merak etme dedi ve 3. Ikınmadan sonra içimden kayan o sıcacık şeyi hissettim. Dr sürpriz yumurta diyerek çekti çıkardı minnağımı. Neden ağlamıyor diye kaygı ile sorunca poposuna şamalağı yedi ve başladı viyaklamaya 😁.
Sonrası mutluluk, şükür, heyecan. Yanağıma değdirdiklerinde ılık kadife bir ten. Şimdi durmadan yanağım yanağında öylece duruyoruz. Bir yanımız hep yarımmış meğer şimdi tamamlandı.
Bebek doğduktan sonra ailelemize haber verdik, aynı gün sezeryana alınmamı beklediklerinden sabahın altısında bu haber herkesi mutlu etti. Özellikle öğlen ameliyata girecek olan babama çok iyi geldi.
 Bizim doğum hikayemizde böyle işte. Toplam 3 saat 40 dakika sürdü. Uzun lafın kısası oğluşun 4.ayımızda gelmeye çalışması ve 8 ay boyunca süren kusmalarım sayesinde berbat ötesi bir hamilelik geçirmiş birine ödül gibi bir doğum nasip etti Rabbim. Hamilelikten iliklerime kadar nefret eden biriyim fakat doğum anı ve sonrası duygularının aynılarını  keşke yaşatan başka birşey daha olsaydı diyorum. Allah bekleyen ve isteyen herkese nasip etsin.  Bu arada merak eden var mı bilmiyorum ama ben yine yazayım hamileliğim boyunca sadece 400 gram aldım kilo olarak. Doğum sonrası 6 kilo verdim. Yani şuan hamile kaldığım kilonun 6 kilo altındayım. Size tavsiyem doğuma giderken mümkünse sadece eşiniz yanınızda olsun ve çocuğunuz varsa onu doğumdan sonra yanınıza çağırın. Sancılarınız başladığında uzun uzun ılık duş alın.
Rabbim herkese benim doğumlarım gibi kolay doğum nasip etsin.

Bir Aylık Oldu Minik Adamım

Birbirimize alıştık şükürler olsun. 7. Günümüzde saçlarımız kesildi, 8.günümüz de akikamız kesildi.  Sarılığımız bu hafta itibariyle bariz düşüş gösterdi. Uykularımız gündüz çok az gece uzun uzun uyuyoruz.  Ablamıza göre uslu bir bebişiz. Emiyorken mutlaka ara ara memeyi kokluyoruz. Gözlerimizi kısıp çapkın çapkın gülüşümüz varki herkes aşık bize. Ayy kokumuzu hiç söylemeyeceğim cennet cennet. Allahım isteyen herkese nasip etsin bu duyguyu ne eşi var ne benzeri.
Biz saçlarımızı kesmeden resimler çekindik. Buyrun fotolarımız.