OKUL HARÇLIĞI

Resim netten alıntıdır.

Bildiğiniz üzere benim küçük kuzum artık okullu oldu, kendine göre sosyal bir çevresi var. Bu sosyal çevrede her annenin olduğu gibi benimde bazı tedirginliklerim oluyor. Attığım adımlara daha dikkat eder ve bazen sorgular oldum haliyle.

Gelelim başlığa, Duru'nun bu güne kadar eline hiç para verip hadi git marketten istediğini al demedim. Para verip ya ekmek al ya da meyve suyu al dediğim oldu o kadar.  3 aylıkken ona hesap açıldı ve bu hesabın bir kumbarası var, birileri para verdiğinde paramız hep kumbaramıza atıldı. Ivır zıvır tüketimi ise az yapılır bizde ama buna rağmen mutfakta oldukça derin bir çekmece ayrılmıştır ve aylık alışveriş yapıldığında o çekmecede gözümüze ne çarparsa koyulur (cips ve çok tuzlu yiyecekler hariç, böbrek sorunumuzdan ötürü).  Duru bugüne kadar canım şunu çekiyor alsanıza demedi hiç ve dolayısıyla günlük market ziyaretlerimizde de canının istediği bir şey varsa al dediğimizde o hep hayır istemiyorum diyor. İsraf ve tasarrufu çok iyi bilir ve bu yöntemden şükürler olsun israfkar bir çocuk çıkmadı, gerçi öğle olsa başka bir yol izlerdim. Bitiremeyeceği şeye başlamaz başladığı şey bitmek zorundadır. Bitiremiyorsa bize zorla yedirdiğide doğrudur :))

Okul açıldığından beri Duru tenefüslerde neler yapıyorsun diye sorduğumda arkadaşlarımla kantine gittik diyor, birşeyler aldık ve beraber yedik gibi cevaplar veriyor bana. Paran yok nasıl gittin dediğimde arkadaşlarımın var onlar alınca banada veriyorlar gibi cevaplar alıyordum. Aslında bu durum benim hoşuma gidiyor mu kesinlikle hayır. Biliyorum arada eline para verip bu konudaki sorumluluk duygusunu geliştirmesini sağlamam gerekiyor ve paranın kontrolünü sağlamak gibi basit sorumluluklar yükleyebilirim ama bunu birinci sınıf çocuğuna yapmak çok da tasvip etmiyorum açıkçası. Ben bunu belki 3. ve 4. sınıfta nadiren günlük harçlıklar şeklinde başlayıp 5. sınıf gibi haftalık olarak verip bir düzene koyarım diyordum ama velilerimizin bu duruma erken başlamış olmalarına birazcık kızdım diyebilirim. Sonuçta servisle gelip okulun içinde inen bir çocuk ne alabilir ki sadece kantinde satılan şeyleri diye düşünebilirsiniz ama bana göre bu yaştaki çocuğun gözümün görmediği bir şeyleri alması çok ta onayladığım bir şey değil.  Bu durumu geciktirmem ve tüm ihtiyaçlarını evden karşılamam veya doğru rakamı tutturamadığımda arkadaş ortamında yapacağı etkinliklerden uzak kalmasına yada fazla vermem arkadaş ilişkilerinde daha çok paranın ön plana çıkması da beni korkutuyor.
Aslında biz küçükken belki anne babalarımızın hiç aklına bile gelmeyen bu soru, bana göre ciddi bir sorun. Çünkü hiç bir şey masum değil. Sizler bu konuda neler yapıyorsunuz veya yaptınız merak ediyorum açıkcası. Fikirleriniz önemle değerlendirilecektir.
 Herkese Hayırlı cumalar ve
musmutlu hafta sonları :))

DÜNDEN KALANLAR...

Dünden geriye bitmiş bir anne, mutlu bir kuzu ve bol resim. Kuzu mutlu ise hedefe ulaşılmıştır e daha ne olsun

PARTİMİZE BEKLERİZ

Pazar günü saat 18:00 de bizim evde parti var anacım herkesi bekleriz. Yalnız kız partisi olacak, oğlu olanlar sadece kendileri gelsinler. Kızı olanlar kızçeleri ile :) Böylede kutuplaştırırız işte :))
Bu yıl Duru arı olacak :))
Gelelim hazırlıklara...
Doğru düzgün hazır olan hiç birşey yok.  Bu akşam eve misafir aldım ve yarın tüm gün işteyim, sağ kolum, herşeye yetişen annecimde bu hafta yardım edemeyecek, en azından börek yapma işi onun olurdu, o da yok. Neyime güvendim inanın bende bilmiyorum :))
Bari süsleri alaydım, onlar bile hazır değil. Neyse efendim gün doğmadan neler doğar. Belki bir hayır sever yetişir. Mucizelere inanmak lazım :))
Bu gün hafta sonu başlayacak tüm herkese mutlu hafta sonları :))

Not: Resim tasarımı tasarım öğretmeni olan yengemizden. Buradan kendilerine sesleniyorum, ilgi ile takip ettiğiniz şu blog cazımada hani bir el atsanız, sadece uzaktan takip etmeseniz diyorum ;)

İYİKİ DOĞDUN...

6 yıl önce bugün duydum ilk cennet kokusunu. Adını DURU koyarken bilmiyordu(k)m adın gibi olacağını. Aşkın farklı bir boyutunu öğrettin bana, ilk 2 ay sabrı, sonrasında şevkati öğrettin sen bize. O kadar naifsin ki eziliyoruz bazen bu yönünden ötürü. Hiç çocuk olmadın sanki, hiç şımarmadın, hiç zarar vermedin etrafındaki hiç birşeye. Parkta dayak yerken bile ''bir dakika konuşabiliriz'' diyerek kendini savunacak kadar merhametlisin, kıyamıyorsun. Bazen bu yönünden dolayı çok üzülsem, sen üzülme anne biz konuşarak çözebiliriz diyecek kadar olgunsun. Öğretmenin bile bir süre sonra ne kadar sevgi dolu bir çocuk diye seni anlattı bana.  Evet biz bu kötü dünya dahada kötü olmasın diye sadece sevgi verdik sana. Bazıları daha ne kadar cam fanusta büyüteceksin diye bana tepki göstersede, sen girdiğin her ortamda hayranlık yaratarak aslında ne kadar doğru bir şey yaptığımızı gösteriyorsun bize.
Dilerim hayat için sarf ettiğin tüm emeklerinin karşılığını alır, karşına senin gibi insanlar çıkar ve hep mutlu yaşarsın. Ne olursan ol, ama mutlu ol.
Benim küçük meleğim kaç yaşında olursan ol hep benim en zayıf noktam, hayattaki en büyük bencilliğim, sonsuz aşkım ve ilk günkü gibi cennet kokulum olacaksın...
İyi ki doğun güzel kızım. SENİ ÇOK SEVİYORUM.
annen...

Buaralar

Eşim 3 aydır üst üste trafik kazası yaptı, şükür cana değil malaydı gelen. Ciddi bir alerji geçirdim ve hala kaşıntılarım ve şeker oynamam sürüyor. Tam kızımın doğum günü kutlama moduna girdik ki Duru yine pfapa atağı atlatıyor ve 2 gün rapor aldı, bu gelişmelerden sonra soruyorum kendime acaba biryerlerde eksik birşey mi yapıyoru(m)z ya da daha çok el açmamızı mı bekliyor herşeyin sahibi.

Biz bu hafta çok yoğunuz, kızçem 6 yaşına giriyor geri sayım başladı yaş günümüze.
Herkese musmutlu haftalar diliyorum.

Günaydııın....

Hala olmak mı güzel olan, yoksa Irmak'ın halası olmak mı bilemedim....
Nazar boncuğum benim.......
Günaydın hepinize.......

Burdayım

İşte geldim, buradayım :))
Bu sefer tembellikten değil mazeretlerim geçerlilik kabul edecektir zannediyorum:))
1 haftayı aşkın süredir şeker ve alerji yükselmesi ile tüm dengem alt üst oldu. Bir gece aniden tüm vücudumda sivilceden daha irice topaklar oluştu ve heryerim kızardı, kaşıntıdan uyuyamıyordum bile acile gidildi testler yapıldı. İğne yapıldı ve geçici bir rahatlama oldu ama tabi bitmedi ondan sonra hastane üç defa daha ziyaret edildi. En son serum + iğne tedavisi ile şimdi vücudum rahatladı ama şekerim sürekli oynuyor. Aniden uyku basabiliyor ve çok bitkin hissedebiliyorum kendimi şuan olduğu gibi.
Bu durumda iken işe devam ediyorum. İçimdeki muhasebeci canavarı biri durdurmalı sanırsamki. Bir tarafım rapor al git eve uyu diyor, diğer tarafım ise kızım hangi muhasebeci aralık ayında uyuma lüksüne sahip olmuş, otur bankalarını tuttur, mutabakatını yap, seneyi kapatacaksın alt yapını oluştur diyor.
Kızçem ise okul-kurs-ev arasında mekik dokuyor.
Okumayı söktük 2 hafta kadar oldu. Artık kandırmak daha zor olacak biliyorum, aslında o kadar da güzel bir şey değil benim açımdan :))  Önceden birşeyi almaması gerekiyorsa bak burada çocuklar kullanamaz yazıyor diye atardım. Bundan sonra daha profesyonelce yalanlar bulmalıyım.:)) Cin Ali'yi okumaya başladı bile. Kursuda iyi gidiyor şükürler olsun. Tabi bana bir şey anlatmıyor ağzından cımbız ile laf alıyorum. Bazende parçaları birleştirerek öğreniyorum durumları. Ayy hiç annesinin kızı değil bu cadı, ben hiç tutamam içimde paylaşırım hemen mutluluğumu. Napalım bu da böyle.
Bizde durumlar şimdilik bu kadar. herkesi okuyacağım ara ara. Merak ediyorum hepinizi ve beni merak eden Handan'cığıma da çok teşekkür ediyorum.